وصف انتخابات درایران حکم تنوری را دارد که بیرونش بیشتر از درونش گرم می شود لذا همواره نانی که از آن بیرون می آید دیرهضم است و ناپخته و سهم مردم ازاین نانوایی که هنوزچون گذشته بطریق سنتی با نفت کار می کند تنها تحمل حرارت زیاد و دود سیاه و غلیظ دودکش آن در چشمانشان است .
به اصطلاح انتخابات دوره نهم مجلس شورای اسلامی نزدیک است ، اهل حکومت بتاخت اسب تبلیغات و ضد تبلیغات خود را می تازانند ، سایت ها و روزنامه های وابسته به حکومت مقالاتی می نویسند که در نگاه اول بودار است البته بویی که هرچند در ظاهربمشام برخی خوشایند نمی آید ولی در کل برای آقایان حکومتی حکم بوی عطرهای فرانسوی را دارد ، داستان انتخابات در ایران آنقدرکسل کننده و تکراری شده است که دیگرمردم حتی علاقه ای به بحث در مورد آن ندارند ، درکوچه و بازار وقتی در مورد انتخابات و نمایندگان مجلس صحبت می شود در خوشبینانه ترین حالت اگر طرف مقابل اهل ادب و نزاکت باشد بحث را عوض می کند واز این طریق بنوعی بی تفاوت بودن نتیجه این نمایش مضحک را مطرح می کند و اگر نباشد چند ناسزای جانانه نثارشما و کاندیداها و نتیجه احتمالی آن می کند ، در مورد متن ها و مقالات نویسندگان وابسته و دلبسته حکومت که در روزنامه های رسمی چاپ می شود می گویند طرف دنبال لقمه ای نان است و نخوانده رد می شوند و متن هایی همچون متن حاضر نوشته نویسندگانی همچون من که در وبلاگ و سایت ها ارائه شود می گویند طرف بیکار است البته احتمالاً ناسزایی هم پشت آن نثارتان خواهد شد یا نهایتاً خواهند گفت " دیوانه " است که وقتش را صرف اینگونه مباحث می کند .
اسم این وضعیت را مشکل فرهنگی ، بی انگیزگی اجتماعی ، افسردگی سیاسی و یا هر چیز دیگری بگذاریم علت اصلی آن قابل پیشبینی بودن نتایج انتخابات است ، حق وتویی که از دیرباز محل بحث اپوزیسیون و فعالان سیاسی مخالف با نظام حاکم بوده است ریشه اصلی این بی تفاوتی آزاردهنده است ، دورباطل نظارت در نظارت با نقش آفرینی آقایان معممین در شورای نگهبان ، مجلس خبرگان ، رهبری ، مجمع تشخیص مصلحت نظام ، وزارت اطلاعات و حضورسازمان های نظارتی یکی ازدیگری قدرتمند تر درون هر یک از این ارگان ها و سازمان ها و مجامع به مردم ثابت نموده که هیچ جای فراری وجود ندارد و جعبه های رای چهار میخه شده اند البته نه برای حفاظت از آراء بلکه برای اطمینان از رسیدن به نتایج دلخواه ، درحقیقت وضعیت ملت ایران امروز وضعیت کسانی است که ازهرطرف محاصره شده اند و بقول قدیمی ها درون کاسه آش خاله جان است ، آشی که بخورید یا نخورید به پایتان نوشته خواهد شد ، در چنین شرایطی برخی به اشتباه می پرسند که بخوریم یا نخوریم ...؟!
این افسردگی سیاسی اجتماعی ازهر جهت بنفع حکومت آقایان معممین در ایران است چرا که ملتی که بی توجه و بی انگیزه شد کمتر خود را درگیرمسائل سیاسی می کند و این منتهی آرزوی سران نظام حاکم است ، یعنی کنار بنشینید تا ما با آرامش حکومت کنیم .
بطورمنطقی حکومت تک قطبی از اصل نیازی به انتخابات ندارد ، وقتی نه تنها انتخاب شدن یکی از اعضای اپوزیسیون که حتی تایید کاندیداتوری وی پیشاپیش و طبق قوانین حکومتی منتفی است حقیقتاً مزیت حسن آقا برحسین آقا چیست ، یعنی تغییر نام حسن به حسین بدون تغییر دیدگاه ها ارزش برگزاری انتخابات دارد ، اگر قراراست بازهم همچون سی سال گذشته حجت الاسلامی جای خود را به حجت الاسلامی دیگر بدهد چرا مردم به زحمت بیفتند ، حتی اگر فرض را بر این بگذاریم که مخالفین دراقلیت هستند ( که نیستند ) آیا اقلیت نبایستی حق ارائه نظرو ورود به مجلس را داشته باشد ، آیا همواره اکثریت بدلیل در دست داشتن قدرت بایستی اعمال نظر کند ، بعد از تحرکات مردمی و راه پیمایی میلیونی دو سال قبل بنابر اظهار نظر مقامات دولتی بارها گفته شد تعداد معترضین حداکثر چهارمیلیون بوده است با فرض اینکه این آمار را بپذیریم آیا چهار میلیون معترض حق ندارند نماینده خود را به مجلس بفرستند .
در گذشته همواره نظر شخصی خود را در مورد انتخابات در حکومت جمهوری اسلامی اعلام کردم و باز هم تکرارمی کنم تا زمانیکه تکلیف اختیارات اعطا شده به مقامی بنام رهبر یا ولایت فقیه ، تکلیف نهادهای نظارتی همچون شورای نگهبان ومشابه آن که بارها و بکرات درمورد آنها شنیده اید در قانون اساسی کشور مشخص نگردد و تغییرات و اصلاحات لازم صورت نپذیرد اصولاً چیزی بنام انتخابات در کشور وجود خارجی ندارد که در آن شرکت کنیم یا نکنیم ، تاییدش کنیم یا تحریمش کنیم ، از این منظر طبیعتاً انتخاب بد از بدتر و شعارهایی از این دست که ساخته و پرداخته ذهن خلاق سازمان های دست اندرکارحکومتی است نیز منتفی می باشد ، آرایی که درصندوق های رای ریخته می شود حتی با فرض صد در صد موجه بودن انتخابات و لحاظ نشدن هیچگونه اعمال نفوذ بازهم سندیت ندارد ، انتخابات دورنهم مجلس شورای اسلامی با دورهشتم یا هفتم آن هیچ تفاوتی ندارد و حکم نمایندگان منتخب پیشاپیش فاقد مشروعیت است ، مجلسی که مصوباتش بدون تایید مجلسی دیگر و بدون تایید فردی بنام رهبر فاقد ارزش قانونی و لذا فاقد قدرت اجرایی است با تعریف مجلس شورا مطابقت ندارد لذا نمایندگانش نیز فاقد اختیارات لازم و تنها بازیگرانی هستند که در یک نمایشنامه ایفای نقش می کنند ، در اینجا نه گفته ها ونظرات اهل حکومت و نه نظرات و گفتار اپوزیسیون ملاک است بلکه ملاک منطق و تعاریف اصولی و محتوایی است ، مهم نیست که باورمن یا شما چیست ، مهم نیست برنامه های صدای آمریکا یا بی بی سی چه می گویند ، مهم نیست در سایت بالاترین کدام مقاله بالاترازهمه قرارمی گیرد بلکه منطقاً در فرهنگ سیاسی برای هر واژه ای تعریفی وجود دارد و آنچه در ایران بعنوان انتخابات و مجلس شورا و یا نماینده مجلس از آنها یاد می شود با هیچیک از فاکتورهای موجود در تعاریف مربوطه همخوانی و هم سویی ندارد .
در قسم نامه نمایندگان مجلس شورای اسلامی آمده است :
بسماللهالرحمنالرحیم ، من در برابر قرآن مجید، به خدای قادر متعال سوگند یاد میکنم و با تکیه بر شرف انسانی خویش تعهد مینمایم که پاسدار حریم اسلام و نگاهبان دستاوردهای انقلاب اسلامی ملت ایران و مبانی جمهوری اسلامی باشم، ودیعهای را که ملت به ما سپرده به عنوان امینی عادل پاسداری کنم و در انجام وظایف وکالت، امانت و تقوی را رعایت نمایم و همواره به استقلال و اعتلای کشور و حفظ حقوق ملت و خدمت به مردم پایبند باشم، از قانون اساسی دفاع کنم و در گفتهها و نوشتهها و اظهارنظرها، استقلال کشور و آزادی مردم و تأمین مصالح آنها را مد نظر داشته باشم.
تک تک نمایندگان مجلس هشتم این قسم نامه را ادا کردند اما وقتی ملت ایران در سال ٨٨ تنها و بی پشتوانه در خیابان ها مورد ضرب وشتم قرار گرفتند تمامی نمایندگان مهر سکوت بر لب زدند و ساکت نشستند همان نمایندگانی که قسم یاد کردند در گفته ها و نوشته ها و اظهار نظرهایشان استقلال و آزادی و مصالح مردم را مد نظر داشته باشند چرا که می دانستند بدون حمایت رهبر و شورای نگهبان و مجلس خبرگان و امثال این اهرم ها هیچ چیز نیستند ، نمایندگان می دانستند پشتوانه مردمی ندارند لذا پشت به همان گروهی دادند که تکیه گاه واقعی آنهاست که اگر نمایندگان واقعی ملت بودند در کنار ملت قرار می گرفتند .
در سایت اصلی مجلس شورای اسلامی این جمله از آیت الله خمینی در قالب یک بنر تبلیغاتی بچشم می خورد :
مجلس تنها مرکزی است که تمام قوا باید تبع آن باشد. امام خمینی (ره)
آیا این جمله که در سایت و تنها در قالب یک بنر تبلیغاتی در فضای مجازی می چرخد با حقیقت همخوانی دارد ، اگر به الفاظ و چاپ بنر است که مظفرالدین شاه ، احمد شاه ، رضاشاه و محمدرضاشاه بمراتب بیشترازآیت الله خمینی به مجلس شورای ملی احترام می گذاشتند ، ظاهراً مفهوم این جمله نیزهمچون خود جمله که در فضای مجازی می چرخد و گیج میخورد درعالم واقع می چرخد و دچار گیجی شده است .
مهرداد امیررحیمی
تهران – مرداد ١٣٩٠
www.mehrdadamirrahimi.blogfa.com
www.facebook.com/mehrdad.amirrahimi
لینک های مرتبط گذشته :
از"چه باید کرد" میرزاده عشقی تا چه باید کرد امروز
